Feliks Najbar

        Feliks Najbar urodził się w niedzielę 26 maja 1940 roku we wsi Łozy koło Wiśniowca nad rzeką Horyń. Jego rodzicami byli Wawrzyniec i Aleksandra z domu Sawczuk. Latem 1943 roku rodzice wraz czwórką dzieci - Aleksandrem, Franciszką, Wandą i Feliksem schronili się w Krzemieńcu odległym 25 kilometrów od Wiśniowca. (W odległości 20 km od Wiśniowca znajdowała się Wola Rycerska, o której wspomina pani Rozalia Łazarska.) Uciekając dalej przed okropnościami czasu wojny na Wołyniu rodzina Wawrzyńca Najbara dotarła do Lwowa w końcu 1943 roku, a następnie przez Przemyśl i Tarnów do Starego Sącza. Tutaj Aleksandra pracowała w kuchni więziennej, a Wawrzyniec w ochronce jako pracownik gospodarczy. W Starym Sączu urodziła się siostra Feliksa Maria. Dalsza tułaczka zaprowadziła rodzinę w 1945 roku na Kujawy w okolice Barcina (Knieja). W tym czasie rodzina Wawrzyńca doświadczyła całej goryczy i nieszczęść towarzyszących ludziom wypędzonym i szukającym nowych miejsc osiedlenia. W 1947 roku Wawrzyniec odnalazł swoje rodzeństwo i przeniósł się wraz z rodziną do Bieniowa odległego 10 km od Żar i 40 km od Zielonej Góry. Z czasem rodzina powiększyła się o kolejne dwie osoby: Kazimierza i Jana.
       Feliks Najbar szkołę podstawową ukończył w roku 1954 w Bieniowie. Od tego czasu datuje się jego zainteresowanie fotografią, które zaszczepił w nim ksiądz Maciej Sieńko proboszcz parafii w Bieniowie. W 1956 roku ukończył Szkołę zawodową w Żarach jako ślusarz samochodowy, a w roku 1960 ukończył Liceum Pedagogiczne w Lubsku. Jego losy tak się układały, że po ukończeniu każdego poziomu edukacji przechodził solidną praktykę zawodową. Przez rok pracował jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Żarach. W roku 1961 rozpoczął studia na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. Ukończył je w roku 1967. W międzyczasie pracował przez pół roku jako nauczyciel w Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku oraz poszerzył swoją edukację o specjalizację z informatyki i programowania. W roku 1966 poślubił Marię Laus. W 1967 roku rozpoczął pracę w Ośrodku Badawczym Przemysłu Okrętowego w Gdańsku a następnie od roku 1976 pracował w Zakładzie Elektronicznych Technik Obliczeniowych w Gdyni. W 1985 roku powrócił do pracy nauczycielskiej w Szkole Podstawowej w Gdańsku. Jest ojcem dwóch synów Marka i Pawła oraz córki Anny. Od kilku lat jako emeryt z oddaniem wychowuje swoje wnuki.
       Feliks Najbar jest osobą, której udało się zrobić najwięcej dla nawiązania kontaktów między różnymi osobami szerokiej rodziny Najbarów. Był organizatorem pierwszego zjazdu rodzinnego 30 czerwca 2001 w Bieniowie z okazji dziewięćdziesiątych urodzin swojej mamy Aleksandry Najbar. W roku 2002 wieś Iskrzynia założona w 1352 roku w czasach Kazimierza Wielkiego obchodziła 650 rocznice swego istnienia. Obchody jubileuszu wsi rodzinnej Najbarów były dla niego okazją do nawiązania kontaktów z innymi gałęziami rodziny i sięgnięcia do dostępnych źródeł historycznych dotyczących jej genealogii. Feliks był głównym organizatorem spotkania rodzinnego w Iskrzyni 26 - 27 lipca 2003 roku. Był też inicjatorem przeniesienia i odnowienia związanej z rodziną kapliczki Św. Marcina w Iskrzyni. Przeprowadził czasochłonne poszukiwania genealogiczne w księgach parafialnych w Krościenku Wyżnym i innych miejscowościach. Opracował informacje dotyczące genealogii rodziny aż do początku XVIII wieku. Z zamiłowania fotograf przygotował wraz z synem Pawłem i zięciem Jarkiem Soleckim znakomitą dokumentację fotograficzną zjazdu rodzinnego w 2003 roku. Dokumentację tą udostępnił w internecie. W ten sposób, dzięki jego pasji, informacje o rodzinie dotarły do Najbarów rozsianych po całym świecie.
       Pasją Feliksa jest turystyka rowerowa, którą łączy z pielgrzymowaniem do miejsc kultu religijnego. Przemierzył kilka tysięcy kilometrów rowerem odwiedzając Sanktuaria Maryjne od Tatr do Bałtyku i od Sanu i Bugu do Nysy łużyckiej i Odry spotykając się z bliską rodziną i rodziną bardzo daleką i obdarowując wszystkich pięknymi pamiątkowymi fotografiami.
       W tym roku Feliks organizuje zjazd rodzinny w Żółkowie - Jaśle.
 

Kraków, 17 kwietnia 2005

opracowali

Mieczysława i Jan Najbarowie